سلولی مولکولى دانشگاه علم و هنر یزد

ای مقدس ترین هدیه خداوندی...

وحید جان

تولدت مبارک

۵/۱۰/۱۳۷۱

   خواستم برايت هديه بگيرم

گل گفت: که مرا بفرست که مظهر زيباييم

برگ گفت: که مرا بفرست که مظهر ايستادگي ام

بيد گفت: که مرا بفرست که مظهر ادبم که هميشه سر به زير دارم

به فکر فرو رفتم و

سرم را به زير انداختم به ناگاه قلبم را ديدم

که بهترين چيز در زندگيم هست

به ناگه فرياد زدم

که قلبم را مي فرستم چون

او

خود زيباست، مظهرايستادگيست

سربه زير و با نجابتست

تولدت مبارک