از سلول های بنیادی برای از بین بردن سمیت داروهای سرطانی می توان سود جست

پژوهشگران امریکایی داروی جدیدی را برای درمان تومورهای مغزی معرفی نموده اند که سمیت دارو های قبلی را از بین می برد.
به گزارش بنیان به نقل از سایت fiercedrugdelivery،این دارو که LG631-CD34 نام دارد برای محافظت از سلول های سالم ازسمیت داروی ضد سرطانی به نام temozolomide طراحی شده است.temozolomide داروی استاندارد برای درمان بیماران دچار تومورمغزی تهاجمیglioblastoma می باشد. در این روش با استفاده از سلول های بنیادی از طریق خون تغییراتی در  DNAفرد بیمار ایجاد می شودکه منجر به مقاوم شدن سلول های سالم به اثرات جانبی داروی temozolomide می شود و به این ترتیب فرد بیمار مقادیربیشتر و موثرتری از دارو را درشرایط ایمن دریافت خواهد کرد.
در مرحله دریافت دارواز سلول های بنیادی و آن چه که lentivirus یا لنتی ویروس ها نامیده می شوند استفاده شده است. این ویروس ها موثرترین سیستم وکتوری شناخته شده برای ایجاد تغییردائمی ژنیتیکی درسلول های انسانی است. این نوع وکتور ویروسی است که برای حمل مواد ژنیتیکی بهینه سازی شده است. این موادژنیتیکی داخل توالی DNA شده و برای مدت طولانی باقی خواهد ماند.
در حال حاضر The National Institute of Health هزینه آزمایشات بالینی فاز یک درمان را به عهده گرفته است.
Glioblastoma نوعی سرطان مغزی است که طول عمر بیمار بعد از تشخیص کمتر از 12 ماه می باشد.
هدف این نوع درمان استفاده از داروی ضد سرطان بدون تاثیر سمیت آن بر روی سلول های سالم است.
منبع:بنیان

 

پیشگیری از ایدز با نانو ذرات دارای زهر زنبور

دانشمندان در پیشرفت مهمی، دریافته اند که نانوذارت حاوی سمی که در زهر زنبور عسل یافت می شود، می تواند ویروس HIV را از بین ببرد، در عین حال آسیبی به سلول های سالم اطراف وارد نشود.
به گزارش خبرگزاری مهر، این یافته دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن گام مهمی به سوی ساخت نوعی ژل مصرفی به منظور پیشگیری از شیوع ویروس HIV در بین انسانهاست که موجب بروز ایدز می شود.
زهر زنبور عسل حاوی نوعی سم موسوم به ملیتین است که می تواند حفراتی را در پوشش حفاظتی اطراف ویروس HIV  ایجاد کند. میزان زیادی از ملیتین آزاد می تواند موجب آسیب دیدگی سیستم ایمنی بدن شود.
این مطالعه جدید نشان می دهد استفاده از نانوذارت دارای ملیتین به سلول های طبیعی آسیب نمی زند چرا که محققان نوعی ضربه گیر محافظتی به سطح نانوذرات افزوده اند.
وقتی این نانوذرات به سطح سلول های طبیعی می رسند که اندازه بسیار بزرگ تری نسبت به نانوذرات دارند، نانوذارت به سادگی از روی آنها رد می شوند.
از سوی دیگر ویروس HIV اندازه بسیار کوچکتری از این نانوذارت دارد از این رو ویروس بین ضربه گیر قرار می گیرد و سطح تماسی بین این نانوذارت ایجاد می شود، دقیقا این همان جایی است که سم زنبور عسل در کمین ویروس نشسته است.
ملیتین موجود در این نانوذارت به پوشش ویروسی متصل می شود. ملیتین با انجام یک سری حملات، حفراتی را در پوشش ایجاد و در واقع پوشش محافظتی ویروس را از بین می برد.
به گفته جاشوا هود مجری این تحقیقات، مزیت این راهبرد این است که نانوذرات به بخش های خاص و اصلی ساختار ویروس هجوم می برند.
در مقابل، بسیاری از داروهای ضد ویروسی ایدز توانایی تکثیر ویروس را از بین می برند اما این استراتژی ضد تکثیر اقدامی برای توقف عفونت اولیه نمی کند و بسیاری از سویه های ویروس این داروها را دور می زنند و تکثیر خود را ادامه می دهند.
هود اظهار داشت: ما به ویژگی فیزیکی موروثی ویروس HIV یورش می بریم. از نظر تئوری هیچ راهی برای ویروس وجود ندارد که بتواند در مقابل این شیوه سازگار شود. ویروس باید این پوشش حفاظتی را که از دو لایه غشا تشکیل شده داشته باشد.
این پژوهشگران می گویند علاوه بر اینکه می توان از این نانوذارت ملیتین دار به شکل ژل برای پیشگیری از ابتلا به عفونت ایدز استفاده کرد از این شیوه می توان به عنوان درمانی برای عفونت های HIV کنونی به ویژه آنهایی که به دارو مقاوم هستند بهره مند شد.
می توان این نانوذارت را به شکل داخل وریدی تزریق کرد که از نظر تئوری توان حذف ویروس HIV را در جریان خود دارد.
در حالی که این شیوه در محیط آزمایشگاه آزمایش شده است هود و همکارانش در آستانه تولید مقادیر کافی از این نانوذارت برای آزمایش های بالینی آینده هستند.
نتایج این تحقیقات درنشریه Antiviral Therapy منتشر شده است.
منبع:ایسنا