سلولی مولکولى دانشگاه علم و هنر یزد

 با تمام توانم از ته دل آرزو می‌کنم تصادفی بزرگ رخ دهد و آن‌گاه دخترهایتان میان لاشه‌های پراید و اتوبوس له شوند و کره چشم‌شان بترکد و کوکتل آب مغز و خون از شکاف جمجمه‌شان جاری شود و صورت‌شان متلاشی گردد به طوری که دیگر شناسایی نشوند و جنازه‌شان را با کاردک از روی صندلی جدا کنند و تکه‌های آن را داخل کیسه فریزر بریزند و برای تدفین تحویل‌تان دهند و زمانی که به مقصران حادثه اعتراض کنید، به شما بگویند: «حادثه است دیگه، پیش میاد!»