سلولی مولکولى دانشگاه علم و هنر یزد

آدمهای ساده را دوست دارم.

همان ها که بدی هیچ کس را باور ندارند.

همان ها که برای همه لبخند دارند.

همان ها که همیشه هستند، برای همه هستند.

 آدمهای ساده را باید مثل یک تابلوی نقاشی ساعتها تماشا کرد؛

عمرشان کوتاه است.

بس که هر کسی از راه می رسد یا ازآن ها سوء استفاده می کند یا زمینشان میزند!

 یا درس ساده نبودن بهشان می دهد.

 آدم های ساده را دوست دارم.

بوی ناب “آدم” می دهند!

دل های پاک خطا نمی کنند ، سادگی می کنند

و امروز سادگی بزرگترین خطای آدم ها است.